Projekt charakteryzuje się konsekwentnym wykorzystaniem cegły klinkierowej jako głównego materiału elewacyjnego, podkreślającego trwałość, precyzję wykonania oraz ponadczasowy charakter architektury mieszkaniowej. Zastosowanie poziomego układu cegły, w połączeniu z lokalnym zróżnicowaniem faktury (strefy wysunięte i cofnięte), buduje wyraźny rytm fasady oraz wzmacnia jej skalę horyzontalną. Zaokrąglone narożniki bryły stanowią istotny element kompozycyjny, łagodząc geometrię budynku i nadając mu bardziej plastyczny, miejski charakter. Detale elewacyjne zostały zredukowane do minimum, co pozwala wyeksponować materiał, jego kolorystykę oraz precyzję wiązania cegły.